Gözlerimde garip bir sis var. Baktığım şeyler mi bulanıklaşıyor bir süre sonra, yoksa sadece somut bir göz sorunu mu bilmiyorum. Neye baksam bir süre sonra bulanıklaşıyor, uzaklaşıyor. Kendimi sorguya en az çektiğim zamanlar. Sormuyorum 'neden' leri, 'sonuç'ları. Uyuyor, uyanıyor yaşıyor geçiyorum. İşe benzetiyorum masa üzerine öncelik sırasına göre dizilmiş klasörler veya matematiksel eşitlikse eğer, bazen dosyalardan birini kaldırıp eşitliğin diğer tarafına atıyor gidiyorum.
Yazdan kalma günler getirirsin kara kış içinde
Bir serçe dala konar gibi güzel her söylediğin
Don vurur kırağı çalar evrenimi
Yüz güvercin pırr demiş uçmuş gibi
ürkerim her gidişinde
Kulağımı çınlatan aşımı kotaran söküğümü diken
Od düşer su serpersin içime
Şaşırsam sesini duyarım
Deniz kıyılarısın ağustos güneşinde
Arif Damar
Saçlarım tamamen beyaz artık. İstediğim rengi vermek daha kolay, istediğim renk saçımın rengiydi ne zaman o renk boyatsam aslında hiç yakışmadığını düşündüm. Gerçek rengi unutalı ne çok olmuş. Çok tuhaf şarkılar dinliyorum bu günlerde. Bitse de devam ediyormuş gibi gelen şarkılar.
Görsel : Aglea









